Rok temu, podsumowując debiut festiwalu w Uniejowie, przewidywałem, że wydarzenie pozostanie z nami na dłużej. I tak się stało. Druga edycja pokazała, że kameralny festiwal polskiego wina na zamkowym dziedzińcu znalazł swoje miejsce na gęstej mapie wydarzeń winiarskich w Polsce.

Tekst i zdjęcia: Maciej Nowicki

Choć kalendarz festiwali polskiego wina pęka w szwach, okazuje się, że wciąż jest miejsce na kolejne wydarzenia – wystarczy mieć dobry pomysł. Organizatorzy festiwalu w Uniejowie taki pomysł zdecydowanie mieli.

Nazwa wydarzenia: „Winnica Uniejów – białe, różowe i czerwone” nawiązuje do znajdującej się w tym mieście niewielkiej winnicy. Festiwal zadebiutował dwanaście miesięcy temu, co zresztą skrupulatnie relacjonowałem. Impreza zawdzięcza sukces szczęśliwemu połączeniu kilku czynników. Jedno z najmłodszych w kraju uzdrowisk termalnych i urokliwy Zamek Arcybiskupów Gnieźnieńskich z kameralnym dziedzińcem z pewnością przyciąga turystów. Doborowa reprezentacja dwunastu winiarni z całej Polski także okazała się strzałem w dziesiątkę.

Atrakcje festiwalu

Drugi weekend sierpnia, czyli data drugiej edycji, ma stać się stałą datą dla tego festiwalu. Największą bolączkę zeszłorocznego wydarzenia – ograniczoną ofertę i długi czas oczekiwania na posiłek – udało się rozwiązać. Na drugim z zamkowych dziedzińców, równie uroczym, powstała mini-strefa gastronomiczna. Warto przy okazji nadmienić, że w ciągu dwunastu miesięcy przybyło restauracji w pobliżu zamku.

Program merytoryczny ponownie realizowany był poprzez masterclassy w Sali Myśliwskiej Restauracji Herbowa, a selekcję win od producentów obecnych w czasie festiwalu przedstawiali: Mateusz Papiernik, piszący te słowa oraz – autorsko – Winnica Warto. Jednak degustacje komentowane nie stały się jedynym edukacyjnym dodatkiem do festiwalu. Jędrzej Kałużny i Angelika Wochna oprowadzali też zainteresowanych po samym zamku, opowiadając nie tylko o jego historii, ale i o tradycjach uprawy winorośli w regionie.

Spotkaniom z winiarzami po raz drugi towarzyszyła muzyka na żywo – na akordeonie grał Mariusz Ambrożuk.

Różnorodność

Organizatorzy: Urząd Miasta oraz Ola Hamankiewicz i Karolina Korytkowska (odpowiadające za część merytoryczną) postawili przed sobą jeszcze jeden cel. Nie chcieli, by dwunastka producentów wystąpiła w identycznym składzie, co rok wcześniej. Do obecnych podczas pierwszej edycji winnic: Jassa, Smolis, Syradia, Panowice, Witaj Słońce, Warto i Uniejów, premierowo dołączyły: Skarpa Dobrska, Płochoccy, Dom Jantoń, Kmiecia i prawdziwy debiutant – Winnica Esencja, której wina opisywałem kilkanaście dni temu.

Oto siódemka win, do których będę wracał z prawdziwą przyjemnością.

---

Festiwal „Winnica Uniejów – białe, różowe i czerwone”. Degustacja win

90 Anemone Musujące 2022, Winnica Skarpa Dobrska

Producenta z okolic Kazimierza Dolnego rzadko widuje się ostatnio na festiwalach winiarskich. Miło, że udało się spotkać właśnie w Uniejowie. Winiarze przywieźli ze sobą kilka nowości, w tym absolutnie zaskakujące wino musujące, pierwsze w historii tego producenta. „Anemone musujące” powstaje metodą Merreta, a więc z drugą fermentacją w butelce, ale bez odstrzeliwania osadu (zamknięte kapslem). To czysty johanniter z rocznika 2022, cały czas dojrzewa więc na osadzie. I jest świetny! Dobre, ale nieprzesadne musowanie, aromatycznie mocno po stronie owoców cytrusowych, z dobrze zaznaczoną kwasowością. Niesie dużo orzeźwienia i z pewnością cieszyć będzie przez cały rok. Dla fanów polskich musiaków – pozycja obowiązkowa!

87 Sauvignon Blanc 2025, Winnica Jassa

Reprezentującą Pomorze Zachodnie Winnicę Jassa spotykamy z kolei regularnie podczas degustacji w różnych częściach naszego kraju. Nic dziwnego – zbliżający się do 8 hektarów nasadzeń producent ma bardzo ambitne plany (niedawno otworzył m.in. część enoturystyczną). Najnowsza odsłona jego sauvignon blanc powinna spodobać się fanom aromatycznych wersji szczepu. Jest mocno trawiasta, odrobinę łodygowa, z nutami białej porzeczki, niedojrzałej gruszki i skórki z cytryny. Zdecydowanie wytrawna, leciutka (tylko 10,5 proc. alk.), zwieńczona jabłkowo-cytrusową kwasowością. Znakomicie orzeźwia!

88 Souvignier Gris Oak 2022, Winnica Warto

Czasy, gdy niemal wszystkie polskie wina białe dojrzewały wyłącznie w stalowych zbiornikach i pochodziły z najmłodszego rocznika, szczęśliwie już za nami. Dziś wreszcie mamy wybór: określonego stylu, metody dojrzewania, szczepu czy rocznika, a znakomitym tego przykładem jest Souvignier Gris Oak z Winnicy Warto. Cztery lata na karku dają mu już sporo dojrzałości – nut moreli, brzoskwini, melona i cytrusów – na które nałożyły się też dość wyraźne aromaty dębowe (wino dojrzewało przez osiem miesięcy w nowych beczkach z dębu amerykańskiego). Całość jest daleka od przerysowania, z dobrą strukturą i lekko korzennym finiszem. Wspaniałe wino gastronomiczne!

87 Splot 2023, Winnica Kmiecia

Intensywnie rozwija się też nowy duży producent z Podkarpacia, choć mam wrażenie, że cały czas szuka jeszcze pomysłu na stałe punkty w swojej ofercie. Podpowiadam – jednym z nich mógłby być Splot (gratulacje za nazwę!). Połączenie solarisa (70 proc.) z musarisem, o ile zachowuje dobry balans, zwykle działa – zadziałało i tutaj! Niecałe 10 g cukru resztkowego dobrze równoważy kwasowość, nie brakuje ani soczystego owocu pochodzącego od solarisa (brzoskwinia, gruszka, trochę marakui), ani nut typowych dla muscarisa (liczi i muszkat). Ten ostatni szczep odpowiada też za odrobinę korzennych przypraw w przyjemnie kremowym zakończeniu. Już czekam na kolejny rocznik.

86 Cuveé 2025, Winnica Witaj Słońce

Z podobnego założenia wyszedł Arek Prośniewski z Winnicy Witaj Słońce, który przy okazji wprowadzenia pierwszych win z nowego rocznika zdecydował się też na odświeżenie etykiet. Na Cuveé 2025 złożyły się – podobnie jak w przypadku podkarpackiego producenta – solaris i muscaris, ale dołączył do nich jeszcze johanniter. 9 gramów cukru resztkowego, przyjemna, kremowa tekstura i soczyste aromaty – na pierwszym planie brzoskwinia, a w tle, oprócz niej, nuty jabłek, moreli, cytrusów i czarnego bzu. Bez wyraźnej kwasowości, ale z dobrą równowagą wszystkich elementów.

86 Rosé 2025, Winnica Syradia

Takiego różowego wina się nie spodziewałem! W Rosé z Winnicy Syradia (okolice Sieradza, Łódzkie), oprócz regenta, znajdziemy także pinot noir oraz… syrah! Syradia to jeden z zaledwie kilku producentów w Polsce, który uprawia ten wciąż egzotyczny w naszych realiach szczep – na razie jednak plony wystarczają jedynie, by uzupełnić nim kupaże (w tym przypadku zawartość syrah wynosi 15 proc.). Samo wino jest ultrawytrawne (9,5 g kwasowości!), utrzymane w bardzo lekkim stylu (9,5 proc. alk.) – przypominało mi trochę słoweńskiego cvička. Orzeźwia i daje sporo radości w gorące wakacyjne dni, oferując przy okazji nuty kwaśnej czerwonej porzeczki i wiśni. W pewien sposób ekstremalne, ale znajdzie swoich fanów – ja do nich należę.

87 Pinot Noir 2025, Dom Jantoń

Zestawienie hitów festiwalu w Uniejowie kończy kolejna niespodzianka. Oto na stoisku Domu Jantoń spróbować można było premierowego… pinot noir! I nie było to wino musujące, a spokojne, utrzymane w fajnym klaretowym stylu. To efekt nowych nasadzeń u producenta (opisywałem to dwa lata temu). Chardonnay i pinot noir zasadzono przede wszystkim z myślą o winach powstających metodą tradycyjną, ale Beata Jantoń od początku nie wykluczała, że zdecyduje się także na krótkie serie win spokojnych.

Uważam, że to Pinot Noir powinno na stałe dołączyć do oferty. To bowiem bardzo rzadko obecne w polskim winiarstwie lekkie wydanie szczepu, z zachowaniem charakteru odmiany, ale bez intensywnej struktury czy dojrzewania w dębowych beczkach. Ledwie kilka dni maceracji przełożyło się na delikatne nuty wiśni i czerwonej czereśni, trochę ziół, dobrą kwasowość i wiśniowo-pestkowy finisz. To bardzo przyjemne wino nie tylko do picia solo, ale i w towarzystwie posiłku. Wierzę, że będziemy mogli się nim cieszyć także w kolejnych rocznikach!